Auteur: Anouk

Sinds januari mag ik (Ilse) mij officieel kinderdiëtist noemen. Dit vind ik een mooie uitbreiding van mijn taken binnen de praktijk. Kinderen zijn een leuke cliëntengroep om te begeleiden, maar vaak wel lastig. Je begeleid namelijk niet alleen het kind zelf, maar ook de ouders. Zij zorgen nog vaak voor het eten en moeten ook het belang inzien van wat we willen bereiken. Soms verschillen ouders ook van mening en dan is het helemaal ingewikkeld. Wat mij echter opvalt is dat ik stiekem ook veel kinderen behandel die ik niet eens in de praktijk zie, maar dat ik hun vader of moeder voor me heb zitten. Vaak zien we namelijk moeders of vaders die graag hun leefstijl willen veranderen of graag wat slanker willen worden en daarvoor hun (eet)gedrag onder de loep nemen samen met mij of één van mijn collega’s. Alleen wat ik dan bijzonder vind is dat deze mensen vaak voor zichzelf van alles gaan aanpassen, om hun doel te bereiken, maar het gezin daar in eerste instantie helemaal niet in meenemen. Terwijl je als ouder niet alleen een gezonde leefstijl voor jezelf wilt (lijkt me) maar ook voor de rest van je gezin.  

Bij het aanleren van gezond (eet)gedrag bij kinderen is het een belangrijke eerste stap om naar je eigen gedrag te kijken. Wat we namelijk weten over de opvoeding van kinderen is dat ze vooral afkijken wat je als ouder DOET, daar leren ze van hoe ze dingen moeten aanpakken (dus gedrag). Ze leren niet zo goed van wat je ZEGT dat ze moeten doen, daarom moet je dingen soms wel 100 x herhalen willen ze het opslaan in hun geheugen en er daadwerkelijk naar handelen.

Twee voorbeelden van hoe het niet werkt:

* Elke dag wanneer mijn dochter (10 jaar) uit school komt dumpt ze ergens haar tas (met drinkbeker en trommel er nog in) en doet haar schoenen ergens uit. Wanneer ik het zie roep ik haar terug en moet ze het van mij netjes in de kast zetten en haar vieze vaat in de vaatwasser zetten. PFFFF gedoe, elke dag opnieuw…. Hoe komt dat nou? Mijn man trekt zijn schoenen uit waar hij gaat zitten en laat ze daar staan. Vaak staan er bij de achterdeur een berg slippers (omdat je anders vieze sokken krijgt bij het naar de schuur lopen), tassen en jassen hangen regelmatig over de trapleuning. Het meeste is niet van mij, maar zo leert ze natuurlijk niet dat je die dingen direct moet opruimen. 

CONCLUSIE: Wat je laat zien doen ze na. Je kunt wel blijven zeggen dat ze iets moeten doen, maar als ze vervolgens een ander voorbeeld krijgen, dan blijft het niet hangen ook al herhaal je het nog zo vaak.  

Hoe het wel kan:

* Wanneer ze honger heeft neemt ze eerst een boterham, fruit, nootjes o.i.d. met een groot glas water. Of wanneer haar wordt gevraagd wat ze wil drinken (maakt niet uit waar) dan kiest ze bijna altijd voor water of thee. Wanneer ìk honger heb neem ik eerst wat gezonds te eten (ik heb tenslotte honger en niet perse lekkere trek) en wij drinken thuis eigenlijk alleen maar water of thee zonder suiker.

CONCLUSIE: Hier heb ik weinig energie voor nodig en ze neemt het gewoon over. Tuurlijk neemt ze wel eens wat lekkers, maar dat doe ik ook! Maar goed hoe pak je dat nou aan als je er voor wilt zorgen dat je kinderen (later) een goede leefstijl als basis hebben?

Hier een paar punten die ik erg belangrijk vind: 

Maak afspraken op tijd Het allerbeste moment om hier over na te denken is wanneer je nog geen kinderen hebt. Wanneer de plannen/wensen voor een gezin ontstaan is het beste moment om samen met de toekomstige mede-opvoeder afspraken te maken over hoe je dat samen gaat aanpakken. Het kan namelijk niet zo zijn dat je 4 jaar verder bent en je kind niks wil eten omdat papa dat ook niet doet. “Jawel, je moet het even proeven, want kijk maar papa proeft het ook”. Nog beter zelfs is als je die fase ruim voorbij bent en niets hoeft te zeggen, maar dat je samen lekker geniet van een gezonde maaltijd. Wanneer de kinderen er al zijn, maak dan de afspraken met de andere ouder en ga niet in discussie waar de kinderen bij zijn. Hebben jullie al grotere kinderen (vanaf ca. 8 jaar) betrek ze dan bij het gesprek en vraag hun mening, ze begrijpen al heel veel en hebben soms briljante ideeën. 

Praat niet over gezond eten Wanneer je praat over hoe gezond dingen wel of niet voor je zijn ben je antireclame aan het voeren. Zeker wanneer kinderen wat ouder worden willen ze echt niet horen hoe ongezond chips is, dat eten ze toch wel af en toe. Liever geef je vaker de optie om gezond te kiezen. Zorg voor voldoende gezonde opties in huis (altijd vers fruit, rauwkost, ongezouten nootjes beschikbaar) en zet naast de bak chips altijd ook wat rauwkost (evt. met wat humus) of partjes fruit neer. En het ALLER belangrijkste: eet er dan ook zelf voldoende van. Laat zien dat het bij het snackmoment hoort dat je ook een worteltje pakt en dat je bij een maaltijd salade of groentes eet. 

Betrek kinderen bij het eten bereiden

De meeste kinderen vinden koken en bakken erg leuk. Wanneer je met je kinderen kookt bereik je heel veel in hun ontwikkeling:

• Het zijn handelingen die de fijne motoriek stimuleert. Snijden, roeren, wassen, afwegen en schenken. Allemaal handelingen die je hand-hersen coördinatie verbeteren.
• Ze moeten plannen. Wanneer je dingen moet snijden en je dingen maakt met verschillende kooktijden, dan moet je daar rekening mee houden.
• Smaakontwikkeling wordt gestimuleerd. Door verschillende kruiden toe te voegen kan een kind leren om smaken goed in verhouding te krijgen en te waarderen.
• Laat ze vooral kiezen en nadenken over wat ze kunnen maken (verplicht ingrediënt = groente). Zo leren ze ook meteen wat er in huis moet zijn, misschien kunnen ze al alleen op de fiets (vanaf een jaar of 9-10) naar de winkel om het missende ingrediënt te halen. Tuurlijk gaat dit wel eens mis, maar dat is een super goede les in verantwoordelijkheid, goed kijken/lezen wat je moet hebben en betalen.
• Ze leren koken (duh!), dus wanneer ze het huis uit gaan kunnen ze dat al en wanneer jij (en je partner) lang moet werken kunnen kinderen vanaf een jaar of 10-12 al best een simpele maaltijd helemaal alleen bereiden.
• En last, but not least: je doet iets samen! Tegenwoordig is iedereen druk. Dus hoe heerlijk is het om samen te koken? 

Smakelijk eten!

Wat leggen vrouwen de lat toch hoog! 

Ja hoor, we zitten nog middenin “corona-tijd” en wat zijn we toch ongelooflijk hard voor onszelf. Normaal gesproken hebben we al een super druk leven, laat staan in een tijd dat alles net even anders gaat. Als ik voor mezelf spreek: Werkende moeder, met een gezin waarbij iedereen regelmatig sport en we hebben ook nog een hond. Huishouden is grotendeels mijn taak, manlief werkt de hele week (ik overigens bijna 4 dagen), maar ik ben meer thuis, dus dat is handig zo. Koken vind ik erg leuk, dus doe het ook het liefst zelf. En de kinderen, die zijn gewend dat het aanspreekpunt mama is, dus lopen om papa heen naar mama als er wat geregeld moet worden. Ik denk dat het niet een heel ongebruikelijke situatie is in Nederland, maar het mag wel anders, toch? 

Nou ben ik op zich helemaal vóór een gelijke behandeling van mannen en vrouwen (een gelijk salaris, zelfde baankans, evenveel respect op straat, etc.), maar ik ben toch ook van mening dat we gewoon echt anders zijn, met onze eigen kwaliteiten en mankementen. Biologisch, hormonaal en organisatorisch zijn we echt anders! Dus waarom moeten we dan zonodig hetzelfde bereiken, denken, doen en willen? Vooral dat laatste is ook nog maar de vraag. Want als ik kijk naar hoe veel mannen in het leven/gezin staan en hoe veel vrouwen dat ervaren zit daar een enorm verschil in. Tenminste….dat horen wij veel terug tijdens onze consulten.  

Even lekker stigmatiseren:

Mannen staan in het centrum van hun eigen universum, daar draait alles omheen. Zij kiezen een baan die ze willen en doen dat meestal nog steeds full-time. Als een man 4 dagen gaat werken om een dag voor de kinderen te zorgen dan “heeft hij dat goed geregeld”. Meestal sporten ze met vrienden of fietsen in het weekend met een groep op de wielrenfiets. Om onderweg nog even lekker te lunchen en vervolgens (na een halve dag van huis te zijn geweest) heerlijk voldaan weer terug naar huis te keren. Als ze thuis zijn dan zorgen ze dat hun klusjes gedaan zijn, maar stoppen op tijd om even te ontspannen. Ook op de werkdag lukt het ze vaak om even tijd te nemen om koffie te drinken en een wandeling in de pauze te maken. 

Vrouwen daarentegen draaien in het universum van de mannen mee. En proberen daarbij heel hard om vooral niet uit de bocht te vliegen. Meestal werken ze 3 dagen (dat is niet voldoende om iemand het huishouden te laten doen, maar te veel om het allemaal zelf te doen). Als een vrouw 4 dagen werkt naast een gezin dan werkt ze te hard “zo zo, werk jij víer dagen?”. Op de dagen dat ze dan vrij is probeert ze heel hard te rennen om alles gedaan te krijgen wat ze “moet” doen: schoonmaken, sporten, boodschappen halen, een gezonde maaltijd op tafel zetten, kinderen op tijd uit school halen, nog even een check bij (schoon)ouders doen, hond naar de dierenarts, was strijken en oh, ik moet eigenlijk nog eten…… Tijd voor pauze is er vaak niet en wordt minder belangrijk gevonden dan alles eerst afmaken “anders hebben we het nog niet verdient”. 

Herkenbaar?

Bij veel gezinnen gaat het natuurlijk gepaard met heel veel liefde en gezelligheid, maar het is wel een patroon dat we regelmatig tegenkomen. Waar zit het grote verschil nou in? Dat is moeilijk te benoemen natuurlijk. Ik denk zelf dat het het een mix is van maatschappelijke verwachting en dat wij (vrouwen) dit laten gebeuren.  

Maatschappelijke verwachting

Van kleins af aan wordt ons een verwachting aangeleerd die helemaal niet geëmancipeerd is. Meisje spelen met poppen en dragen rokjes, jongens voetballen en dragen broeken. Gelukkig mag je tegenwoordig wat meer je eigen ding doen, maar oh wee als je te ver uit het plaatje stapt, dat is voor veel mensen nog steeds een lastig te verwerken en te accepteren. Voorbeeld: Zoontje (3 jaar) heeft een rokje aanhad in een winkel, waarop een moeder tegen haar dochter zegt: “kijk dat meisje heeft kort haar, dat is leuk” (plaatje => dit past nog net). Op de reactie “nee, het is een jongentje met een rokje aan” (kortsluiting => stilte “oh jee, is dit jongetje homo, of transgender, oh dat moet ik ok vinden, jeetje wat ingewikkeld”). Maar nee hoor, dit jongetje had gewoon een rokje aan, want dat zit lekker. Als we het overigens een kilt noemen, dan past het weer wel in een plaatje…… 

Maar we doen het ook zelf, want voordat mannen (of de kinderen) vaak de kans krijgen om iets zelf te regelen hebben we het ze niet eens gevraagd (of de ruimte gegeven om het op hun eigen manier te doen) en alles al voor elkaar, en oh ja de dingen die erna kwamen ook alvast voor ze klaargezet. Daar kun je natuurlijk mee stoppen! Je kunt natuurlijk eens even rustig gaan zitten en bedenken wat je graag wilt dat er gebeurt, en of het reëel is om dat allemaal vandaag te (willen) doen. Vindt je je baan nog wel leuk? Heb je het idee dat je salaris klopt bij wat je doet? Sport je omdat je het fijn vindt of omdat het moet? Heb je veel afspraken omdat je daar zin in hebt?

Ik zal je zeggen in het begin is dat erg lastig, selfcare. Loslaten, anderen het zelf laten doen en nee zeggen, kan heel moeilijk zijn. Maar als je dan eenmaal zo ver bent dat het lukt, dan kun je ook genieten van het feit dat je “maar” 3 dagen werkt en je eigen tijd kan indelen om andere dingen te doen. De tijd die jij overdag lekker met de hond naar het bos gaat of dat je op de koffie gaat bij een vriendin, die tijd maak je de rest van de dag echt wel goed. En als het niet lukt, dan niet. Dat is geen mislukte dag! Het is gewoon niet gelukt. Als je rust neemt, geniet er dan ook van! Ga niet gefrustreerd met een kop thee zitten omdat je pauze “moet” houden of omdat “je het verdient” maar omdat je daar zin in hebt. Doe het klusje dat je vandaag wilt doen en zet lekker de radio aan.  

Social media

Kijk ook vooral niet op alle social media kanalen hoe leuk en gezellig het bij anderen is, maar bepaal je eigen kaders en verwachtingen, dan zit je altijd goed. Dus gebruik deze “corona-tijd” nog even om voor jezelf keuzes te maken en bereid jezelf en je gezin voor op de verwachtingen die er straks weer zijn als we “weer kunnen”. Maak afspraken thuis die er nog niet waren en houd jezelf ook aan die afspraken, want als je jezelf (je grenzen, waardes en normen) niet serieus neemt, waarom zou iemand anders het dan doen.

Soms moet je gewoon een grotere broek kopen….!

Als mensen bij ons binnenkomen hebben ze vaak een bepaald doel voor ogen: “Ik wil 15 kg afvallen”. Zo stellig als ze binnenkomen, zo twijfelachtig zijn ze als ik uitleg dat ik gewicht eigenlijk helemaal niet interessant vind. Want uit het gesprek blijkt dan vaak dat ze eigenlijk helemaal niet die 15 kg willen afvallen, maar een slanker of gezonder lichaam willen hebben. En het beeld dat ze hebben van een slanker en gezonder lichaam is waarschijnlijk het beeld dat ze kennen van toen ze 15 kg lichter waren. Hiernaast is dat meestal ook niet alleen 15 kg geleden, maar zijn er inmiddels ook wat (stressvolle) jaren verstreken die gepaard gingen met een andere levensstijl dan toen ze nog 15 kg lichter waren. Lang verhaal kort: afvallen is bij ons niet een doel op zich, maar meer een gevolg van.

Wat mensen ook vaak vergeten is dat het veranderen van je levensstijl (en dus je uiterlijk en gezondheid) tijd kost en veel geduld. Het figuur/gewicht dat je nu hebt is er niet in 2 maanden aangevlogen, dus het kan er (meestal) ook niet in 2 maanden weer af. Goed voor jezelf zorgen is namelijk iets dat je doet voor de rest van je leven en niet om de weegschaal te zien aftellen tot een maatschappelijk geaccepteerd getal. Het begint met het maken van de keuze om voor jezelf te kiezen met alle consequenties die daarbij horen, en dan wordt het ingewikkeld.

Even terug naar die weegschaal, want wat zegt dat getal nou eigenlijk? Helemaal niet zoveel namelijk. Als we kijken naar hoe je lichaamsgewicht is opgebouwd, dan is gewicht een heel raar instrument om te gebruiken als je wilt bepalen of je slanker bent dan eerst en al helemaal of je gezonder bent dan eerst. Wij zien genoeg voorbeelden van hele gezonde mensen met een hoger lichaamsgewicht en hele lichte mensen die vreselijk ongezond zijn. Je lichaamsgewicht is opgebouwd uit alles wat je de hele dag met je meedraagt: spieren, organen, vocht, darminhoud, je vorige maaltijd, hersenen, botmassa en oh ja ook vet. Het gedeelte dat je aan vetten met je meedraagt is dus een gedeelte van het gewicht dat je op de weegschaal terug ziet, maar vet is niet eens het eerste dat je verliest aan gewicht als je minder weegt. Volg je me nog?

Stel je verliest in één week 2 kg lichaamsgewicht. Je hebt niet veel anders gedaan, maar bent vooral “heel streng voor jezelf geweest” door veel te weinig te eten. Het is heel waarschijnlijk dat je geen 2 kg vet bent verloren, maar wel vocht en spiermassa kwijt bent en dat je minder maag/darminhoud hebt (omdat je simpelweg minder hebt gegeten). Als je daadwerkelijk 2 kg vet wilt verliezen moet je, naast dat je voldoende voedingsstoffen binnenkrijgt om gezond te blijven, ook nog eens ca. 14.000 kcal méér verbranden dat wat je eet, dat lijkt me in een week vrij veel. Dus dit gewicht ben je helaas niet kwijt in vet, maar (naast dat je je waarschijnlijk belabbert voelt na zo’n week) heb je  ontzettend roofbouw gepleegd op je lichaam! 

Als we niet meer mogen wegen, wat is dan wél een goed idee? Als je weet dat spiermassa per kg een kleiner volume heeft dan vet* dan begrijp je dat het veel zinvoller is om te kijken naar bijv. buikomvang of gewoon hoe je kleding zit. Als je met een gezond voedingspatroon en een realistisch beweegpatroon aan de slag gaat, en daarnaast probeert om je stress te verminderen, voldoende te ontspannen en te slapen, geen alcohol of tabak gebruikt ben je goed bezig. Op een goede basis van voldoende voedingsstoffen kan je lichaam namelijk op volle toeren draaien en voor je aan het werk om dat teveel aan volume wat je hebt gekregen te verminderen. Want dat is het hè!? Mensen willen niet per se gewicht kwijt, ze willen weer in hun kleding passen en tevreden kunnen zijn over hun spiegelbeeld. Hoe vervelend is het dan dat je niet tevreden bent over jezelf en daar ook nog eens aan herinnert wordt doordat je de hele dag in te strakke kleding loopt? 

Dus mijn tip is om vooral de weegschaal lekker bij het grof vuil te zetten, en voor nu kleding te kopen in een maat die wèl past. Niet dat je je doelen om slanker en gezonder te worden uit het raam moet gooien, maar wel om jezelf goed te voelen terwijl je daar naartoe werkt. Het is een traject dat lang kan duren en waar veel wilskracht voor nodig kan zijn, dus je maakt het jezelf veel makkelijker als je niet de hele dag het gevoel hebt dat je een broek van je tienerdochter aan getrokken hebt. Weet dat je goed op weg bent, dat je je best doet. Lach naar jezelf in de spiegel en straal! Dan ga je graag naar buiten om lekker te wandelen, mensen op te zoeken en ondertussen gezonde keuzes maken waar nodig. Uiteindelijk zal echt je vetmassa verminderen en je oude kleding wel weer passen, maar hoe lang dat duurt weet niemand van te voren.

* 1 kg spier is ongeveer 0,9 liter en een kg vet is ongeveer 1,1 liter

Al dat lekkers van onze lieve Sint bevat toch de nodige calorieën en koolhydraten. Kies daarom voor een lekkernij die je écht lekker vindt, maar let hierbij wel op de hoeveelheden. Maak ook gedurende de dag verantwoorde keuzes, zodat je extra kunt genieten van jouw favoriete Sinterklaasproduct.

Hieronder enkele tips om deze dagen ongeschonden door te komen.

• Bereid jezelf voor op het Sinterklaasavondje (of middag) door de rest van de dag meer maat te houden.
• Zorg dat je in balans blijft. Probeer bij de lunch een salade of groenteomelet te maken. Laat de zetmeelporties achterwege bij de avondmaaltijd en neem voldoende groente en mager vlees of vis of vegetarisch product. Drink bij de avondmaaltijd water en geen alcohol of fris. Hierdoor heb je meer ruimte voor een extraatje in de middag of later op de avond.
• Maak deze dagen eens wat vaker een lekkere wandeling om de extra calorieën te verbranden.
• Ook is het na een stevige wandeling lekker om warme chocolademelk te drinken. Maak het dan zelf met volle/plantaardige melk, een lepel cacaopoeder en vloeibare stevia.
• Ben je bang dat je te veel gaat snoepen, maak dan een verantwoorde lekkernij. Zoals de koolhydraatarme pepernoten of je kunt ook zelf marsepein maken maken. Hiervoor heb je nodig: 250 gram blanke amandelen (fijngemalen), erythritolpoeder naar smaak en een beetje water. Je kunt alles samen kneden tot een mooie bal, laat dit dan een dag op kamertemperatuur rusten in een bakje of plasticfolie. Je kunt er allerlei figuren van maken.

Recept: Koolhydraatarme pepernoten

Ingrediënten

• 50 g roomboter of plantaardige boter
• 100 g amandelmeel
• 10 g koek- of speculaaskruiden
• snufje (gemalen zee-) zout
• zoetstof – erythritol of stevia naar smaak
• 15 ml amandelmelk of andere plantaardige melk

Bereiden

• Verwarm de boter op laag vuur tot de helft is gesmolten, haal van het vuur en zet apart.
• Meng in een kom eerst het amandelmeel, speculaaskruiden, zout en zoetstof door elkaar. Giet de boter erbij en kneed. Voeg eerst 1 el amandelmelk toe. Voeg meer toe indien nodig tot je een smeuïge deegbal hebt. Proef of het zoet genoeg is.

Balletjes maken

• Rol kleine balletjes. Leg ze op een bakplaat bekleed met bakpapier. Druk de balletjes een beetje plat. Laat de pepernoten 2 uur ‘drogen’ op kamertemperatuur.

Bakken

• Verwarm de heteluchtoven voor op 160 °C. Bak de kruidnootjes 5-7 minuten. Blijf erbij en controleer of ze niet verbranden (gaat snel door de amandelmeel). Voel of ze al een een beetje stevig aanvoelen aan de buitenkant. Temper de heteluchtoven tot 135 °C en laat ze nog 5 – 10 minuten drogen.
  Let op: blijf erbij en controleer of ze niet verbranden. Het gaat erom dat ze drogen en niet meer echt bakken. Elke oven bakt anders, dus het is lastig om precies te zeggen hoe lang je nodig hebt.
• Schep de pepernoten na het bakken direct van de bakplaat, anders verbranden ze alsnog. Laat helemaal afkoelen. De pepernoten krijgen als ze helemaal afgekoeld zijn een lekkere crunch. Dus ze zijn eerst nog een beetje zacht.

BRAVO deel 1: Bewegen

Voldoende bewegen is ontzettend belangrijk voor je gezondheid! Het is dan ook niet voor niets één van de onderdelen die we de “BRAVO-factoren” noemen. BRAVO staat voor Bewegen, Roken, Alcohol, Voeding en Ontspanning. Samen zeggen deze 5 factoren iets over hoe gezond je leefstijl is. Al deze onderdelen komen aan bod tijdens onze behandelingen. Het is namelijk zo dat je bij de diëtist niet alléén maar over eten praat. Je kunt wel heel gezond eten, maar als je veel stress hebt of je beweegt te weinig, dan is het maar de vraag hoeveel invloed dat gezonde eten nou eigenlijk heeft.

Vaak is het voor de meeste mensen wel te doen om het op gebied van één of twee van de BRAVO-factoren netjes volgens de voorschriften te doen, maar om op alle vijf de factoren goed te scoren is best een uitdaging. Met welke van de vijf jij het beste kunt beginnen is afhankelijk van jouw persoonlijke situatie. Dit kun je samen met één van ons in kaart brengen en een plan maken om (in jouw eigen tempo) stappen te zetten naar een gezonder leven. Om je een beeld te geven hoe Ilse dat zelf doet neemt zij je in vijf verschillende delen mee door haar eigen BRAVO-factoren.

Dit doet Ilse:

“Mij wordt vaak gevraagd hoe ik dat nou doe en of ik het allemaal wel netjes volgens de adviezen doe. Nou is het zo dat diëtisten (surprise, surprise) ook gewoon mensen zijn en dat het voor ons óók een uitdaging kan zijn om ons leven zo gezond mogelijk vorm te geven. Bijvoorbeeld: wij hebben een baan waar we veel bij zitten en waarbij we meestal flink moeten doorwerken.

Op zich beweeg ik best veel. Ik doe drie keer per week aan volleybal, één keer per week volg ik een les hatha-yoga en waar mogelijk pak ik de fiets, bijv. naar mijn werk. Dit vind ik erg leuk om te doen en het helpt me om te ontladen en te ontspannen (hierover meer in deel 5). Het sporten is over het algemeen in de avonduren of in het weekend.

Inmiddels weten we dat het voor de gezondheid vooral belangrijk is om niet te lang achter elkaar te zitten. Dit was voor mij best een lastige aangezien ik voor mijn werk veel op een laptop werk en die neem je niet mee als je gaat wandelen. Gelukkig hebben we ook de mogelijkheid om thuis te werken en dan onze pauzes te nemen waar nodig. Daar zat voor mij ruimte om door de dag te kunnen bewegen!!

Dit is een van de redenen dat wij sinds een aantal maanden een hond hebben. Het is een labrador van inmiddels 7 maanden, en wat is het een heerlijk beest. Net als wij houdt ze ontzettend van knuffelen en is ze graag buiten. En of het nou uitkomt of niet ze moet toch gewoon een paar keer per dag worden uitgelaten. Dus naast het feit dat ik, als ik thuis aan het werk ben, niet meer alleen ben moet ik regelmatig van mijn stoel komen om de benen te strekken en even naar buiten te gaan. Weer of geen weer we gaan lekker wandelen. Het doet ontzettend goed om regelmatig een frisse neus te halen en even van je werk af te zijn. Ik neem dan ook niet meer mee dan een huissleutel, de telefoon laat ik bewust even thuis. Meestal ben ik dan weer helemaal opgeladen om weer door te kunnen en heb ik weer frisse nieuwe ideeën opgedaan.”

Buiten dat (elke dag) wandelen heel gezond is, kan het je helpen om je gewicht te verminderen of te behouden. Je spieren worden weer even aan het werk gezet en je verbruikt met een kwartiertje wandelen (afhankelijk van je gewicht) al snel zo’n 60-80 kcal. Dat lijkt misschien niet veel, maar als je dat 3x per dag doet verbrand je die dag 180-240 kcal extra. En als je je dan bedenkt dat 100 kcal per dag een verschil kan maken van 5kg lichaamsgewicht in een jaar tijd, dan is het toch snel verdiend.

Tips:

• Probeer je beweegdoelen niet te hoog te stellen. Aan veel bewegen moet je lichaam wennen en dat kost tijd, neem die ook. Begin met een klein haalbaar doel, heb je dat helemaal onder de knie, maak het doel dan groter.
• Kijk of je bewegen aan andere dingen in je patroon kunt plakken. Bijvoorbeeld door na het wegbrengen van de kinderen met een ommetje naar huis te lopen, of altijd de trap te gebruiken en nooit meer de lift of de roltrap. Werk je in een groot gebouw? Neem dan het toilet dat het verst bij je vandaan is of gebruik een printer op een andere afdeling.
• Ga tijdens je pauze altijd even van je (werk)plek af en eet ergens anders, misschien kun je tijdens de pauze ook nog even een wandelingetje maken, evt. met je collega’s.
• Zet een alarm op je telefoon, iedere 1-2 uur, waardoor je even uit je werk wordt gehaald om te bewegen. Je kunt ook een horloge kopen die dat voor je doet, bijvoorbeeld een Fitbit of een Polar. Dan kun je even de benen strekken en zit je niet te lang stil.