Als honger niet het probleem is, dan is eten niet de oplossing!

Als honger niet het probleem is, dan is eten niet de oplossing!

Zo, de vakantie zit er voor ons gezin weer op en iedereen heeft er erg van genoten! Wij hebben deze vakantie gekampeerd op de Veluwe, aan de rand van een mooi bos met zwijntjes en eekhoorntjes. Helaas hadden we dit keer geen warme (Franse) zon, maar we zaten wel heerlijk met de voeten in het gras met een grote berg boeken om onszelf in te verliezen. Bij ons in het gezin gaat het op vakantie altijd net even anders dan thuis. Maar goed, dat is natuurlijk ook niet zo gek! We hebben namelijk geen (echte) afspraken; sporten liggen stil, we slapen wat langer (meestal gewoon vroeg in bed), doen alles rustiger aan en gunnen onszelf net wat meer tijd om de dingen die we doen ook met aandacht te doen. We keutelen een beetje aan en zitten langer aan tafel in de ochtend, waardoor het hele ritme verschuift en we veel meer leven zoals het ons uitkomt en hoe onze honger of trek zich aandient. Op vakantie heb ik altijd weer tijd en ruimte om te kunnen landen. Even helemaal tot stilstand komen en weer écht verbinden met mijn lijf en mijn gezin. Dat is ook dit jaar weer gelukt, maar er is me wel wat opgevallen: Franse mensen (die we normaal op vakantie dus veel tegenkomen) genieten echt van eten, veel meer dan de meeste Nederlanders dat doen. Wij eten vaak omdat het tijd is om te eten, en kiezen dan bij voorkeur ook iets goedkoops of iets makkelijks. Als ik aan mijn vader vraag of hij zin heeft in koffie, kijkt hij vaak op zijn horloge: “Ik vroeg niet of het tijd is voor koffie, maar of je zin hebt in koffie.” Blijkbaar is het antwoord op die vraag moeilijker dan je zou denken, niet alleen voor mijn vader.

Als mensen bij mij op consult komen dan krijg ik vaak de vraag of bepaalde voedingsmiddelen “goed” zijn of niet. “Mag ik dan wel een volkoren biscuitje eten bij de koffie?” Mijn vraag is dan altijd “Vind je dat lekker, een volkoren biscuitje?”, “Nee, dat biscuitje vind ik niet perse lekker, maar dan heb ik toch nog iets bij de koffie”. Moet dat dan perse? En heb je überhaupt wel zin in koffie? Zo vinden mensen koffie vaak alleen lekker met melk en suiker. Lust je dan wel koffie? Koffie vind ik zelf het lekkerste zwart, van versgemalen bonen en lekker sterk. Koffie met melk en suiker smaakt voor mij als chocolademelk, drink je dan niet liever chocolademelk?

Mensen (incl. heel veel diëtisten en voedingskundigen) zijn heel vaak geneigd om hun voeding te beoordelen aan de hand van de hoeveelheid kcal die het levert, niet hoe het smaakt. Dat is in sommige gevallen ook echt een goed idee, maar over het algemeen vind ik dat complete onzin! Wat er namelijk volledig wordt vergeten als we het over kcal hebben is……… de beleving en smaak van het product dat je eet. Eten is namelijk niet alléén belangrijk om ons lichaam van energie (dus kcal) te voorzien, maar ook om onze honger te stillen en behoeften te vervullen*. Zo is het echt een misvatting dat je een behoefte aan bijv. een lekkere koek kunt vervullen met een volkoren biscuitje. Zelf vind ik een volkoren biscuitje namelijk smaken naar karton en eet het daarom liever niet.

Let op: Met behoeften vervullen bedoel ik niet: eten om verveling tegen te gaan, verdriet te sussen of boosheid weg te drukken!

Soms heb je nou eenmaal zin in een bepaald voedingsmiddel, en voor de duidelijkheid: dit is ook niet perse iets ongezonds. Als ik aan mensen vertel dat ze echt moeten leren luisteren naar hun behoeftes dan zijn ze vaak bang dat ze dan elke dag gaan kiezen voor een stuk taart en andere ongezonde dingen. Ik ben er echter van overtuigd dat dat niet het geval is. Niemand heeft elke dag zin in een groot stuk taart en verder alleen maar ongezond eten. Je lichaam wil echt wel een keer een voedzame maaltijd of gewoon een stuk fruit. Want als je echt luistert naar wat je lichaam je verteld dan geeft dat aan dat het gevoed wil worden en niet alleen gevuld. Eet je alleen maar rommel, dan voel je je ook slechter. Je energie wordt minder, je slaapt meer maar minder goed en wellicht ben je minder goed gehumeurd. Dat kan allemaal komen doordat je lichaam niet krijgt wat het nodig heeft.

De grap is alleen dat dit ook kan als je heel streng bent voor jezelf en de echte lekkere dingen nooit mag en altijd zuinig bent in wat je eet. Waardoor je nooit echt bevredigd bent en dingen die niks met eten te maken hebben op gaat lopen lossen met een volkoren biscuitje. Dat kan niet de bedoeling zijn! Door niet te kijken naar kcal, maar naar je behoeftes te luisteren kun je andere keuzes maken:

  • Ik ben erg moe, dus ik ga naar bed
  • Ik ben verdrietig, dus ik bel een goede vriend
  • Ik ben boos, dus ik zoek een uitlaatklep waar ik mijn boosheid kwijt kan (een boksbal bijvoorbeeld)
  • Ik heb honger, dus ik maak voor mezelf een goed vullende maaltijd
  • Ik heb zin in een stuk chocolade, dus ik neem een paar blokjes en ga daar eens goed voor zitten (en eet het met smaak op)

Door met aandacht te genieten van je stuk chocolade kun je ook echt proeven hoe het smaakt en bevredigt het je behoefte ook. Heel vaak is het dan ook voldoende om een paar blokjes te eten i.p.v. een hele reep. En misschien heb je wel helemaal geen behoefte aan chocolade, maar eerder in fruit. Door een volkoren biscuitje te eten voorzie je dus niet in die behoefte en raak je dus ook niet bevredigd in je behoefte. En zeg nou zelf: Eet je niet veel liever een goede appel of peer dan een stuk karton?

Hoe gezellig is het bij jouw aan tafel?

Hoe gezellig is het bij jouw aan tafel?

Sinds januari mag ik (Ilse) mij officieel kinderdiëtist noemen. Dit vind ik een mooie uitbreiding van mijn taken binnen de praktijk. Kinderen zijn een leuke cliëntengroep om te begeleiden, maar vaak wel lastig. Je begeleid namelijk niet alleen het kind zelf, maar ook de ouders. Zij zorgen nog vaak voor het eten en moeten ook het belang inzien van wat we willen bereiken. Soms verschillen ouders ook van mening en dan is het helemaal ingewikkeld. Wat mij echter opvalt is dat ik stiekem ook veel kinderen behandel die ik niet eens in de praktijk zie, maar dat ik hun vader of moeder voor me heb zitten. Vaak zien we namelijk moeders of vaders die graag hun leefstijl willen veranderen of graag wat slanker willen worden en daarvoor hun (eet)gedrag onder de loep nemen samen met mij of één van mijn collega’s. Alleen wat ik dan bijzonder vind is dat deze mensen vaak voor zichzelf van alles gaan aanpassen, om hun doel te bereiken, maar het gezin daar in eerste instantie helemaal niet in meenemen. Terwijl je als ouder niet alleen een gezonde leefstijl voor jezelf wilt (lijkt me) maar ook voor de rest van je gezin.  

Bij het aanleren van gezond (eet)gedrag bij kinderen is het een belangrijke eerste stap om naar je eigen gedrag te kijken. Wat we namelijk weten over de opvoeding van kinderen is dat ze vooral afkijken wat je als ouder DOET, daar leren ze van hoe ze dingen moeten aanpakken (dus gedrag). Ze leren niet zo goed van wat je ZEGT dat ze moeten doen, daarom moet je dingen soms wel 100 x herhalen willen ze het opslaan in hun geheugen en er daadwerkelijk naar handelen.

Twee voorbeelden van hoe het niet werkt:

* Elke dag wanneer mijn dochter (10 jaar) uit school komt dumpt ze ergens haar tas (met drinkbeker en trommel er nog in) en doet haar schoenen ergens uit. Wanneer ik het zie roep ik haar terug en moet ze het van mij netjes in de kast zetten en haar vieze vaat in de vaatwasser zetten. PFFFF gedoe, elke dag opnieuw…. Hoe komt dat nou? Mijn man trekt zijn schoenen uit waar hij gaat zitten en laat ze daar staan. Vaak staan er bij de achterdeur een berg slippers (omdat je anders vieze sokken krijgt bij het naar de schuur lopen), tassen en jassen hangen regelmatig over de trapleuning. Het meeste is niet van mij, maar zo leert ze natuurlijk niet dat je die dingen direct moet opruimen. 

CONCLUSIE: Wat je laat zien doen ze na. Je kunt wel blijven zeggen dat ze iets moeten doen, maar als ze vervolgens een ander voorbeeld krijgen, dan blijft het niet hangen ook al herhaal je het nog zo vaak.  

Hoe het wel kan:

* Wanneer ze honger heeft neemt ze eerst een boterham, fruit, nootjes o.i.d. met een groot glas water. Of wanneer haar wordt gevraagd wat ze wil drinken (maakt niet uit waar) dan kiest ze bijna altijd voor water of thee. Wanneer ìk honger heb neem ik eerst wat gezonds te eten (ik heb tenslotte honger en niet perse lekkere trek) en wij drinken thuis eigenlijk alleen maar water of thee zonder suiker.

CONCLUSIE: Hier heb ik weinig energie voor nodig en ze neemt het gewoon over. Tuurlijk neemt ze wel eens wat lekkers, maar dat doe ik ook! Maar goed hoe pak je dat nou aan als je er voor wilt zorgen dat je kinderen (later) een goede leefstijl als basis hebben?

Hier een paar punten die ik erg belangrijk vind: 

Maak afspraken op tijd Het allerbeste moment om hier over na te denken is wanneer je nog geen kinderen hebt. Wanneer de plannen/wensen voor een gezin ontstaan is het beste moment om samen met de toekomstige mede-opvoeder afspraken te maken over hoe je dat samen gaat aanpakken. Het kan namelijk niet zo zijn dat je 4 jaar verder bent en je kind niks wil eten omdat papa dat ook niet doet. “Jawel, je moet het even proeven, want kijk maar papa proeft het ook”. Nog beter zelfs is als je die fase ruim voorbij bent en niets hoeft te zeggen, maar dat je samen lekker geniet van een gezonde maaltijd. Wanneer de kinderen er al zijn, maak dan de afspraken met de andere ouder en ga niet in discussie waar de kinderen bij zijn. Hebben jullie al grotere kinderen (vanaf ca. 8 jaar) betrek ze dan bij het gesprek en vraag hun mening, ze begrijpen al heel veel en hebben soms briljante ideeën. 

Praat niet over gezond eten Wanneer je praat over hoe gezond dingen wel of niet voor je zijn ben je antireclame aan het voeren. Zeker wanneer kinderen wat ouder worden willen ze echt niet horen hoe ongezond chips is, dat eten ze toch wel af en toe. Liever geef je vaker de optie om gezond te kiezen. Zorg voor voldoende gezonde opties in huis (altijd vers fruit, rauwkost, ongezouten nootjes beschikbaar) en zet naast de bak chips altijd ook wat rauwkost (evt. met wat humus) of partjes fruit neer. En het ALLER belangrijkste: eet er dan ook zelf voldoende van. Laat zien dat het bij het snackmoment hoort dat je ook een worteltje pakt en dat je bij een maaltijd salade of groentes eet. 

Betrek kinderen bij het eten bereiden

De meeste kinderen vinden koken en bakken erg leuk. Wanneer je met je kinderen kookt bereik je heel veel in hun ontwikkeling:

  • Het zijn handelingen die de fijne motoriek stimuleert. Snijden, roeren, wassen, afwegen en schenken. Allemaal handelingen die je hand-hersen coördinatie verbeteren.
  • Ze moeten plannen. Wanneer je dingen moet snijden en je dingen maakt met verschillende kooktijden, dan moet je daar rekening mee houden.
  • Smaakontwikkeling wordt gestimuleerd. Door verschillende kruiden toe te voegen kan een kind leren om smaken goed in verhouding te krijgen en te waarderen.
  • Laat ze vooral kiezen en nadenken over wat ze kunnen maken (verplicht ingrediënt = groente). Zo leren ze ook meteen wat er in huis moet zijn, misschien kunnen ze al alleen op de fiets (vanaf een jaar of 9-10) naar de winkel om het missende ingrediënt te halen. Tuurlijk gaat dit wel eens mis, maar dat is een super goede les in verantwoordelijkheid, goed kijken/lezen wat je moet hebben en betalen.
  • Ze leren koken (duh!), dus wanneer ze het huis uit gaan kunnen ze dat al en wanneer jij (en je partner) lang moet werken kunnen kinderen vanaf een jaar of 10-12 al best een simpele maaltijd helemaal alleen bereiden.
  • En last, but not least: je doet iets samen! Tegenwoordig is iedereen druk. Dus hoe heerlijk is het om samen te koken? 

Smakelijk eten!

Doe jij aan selfcare?

Doe jij aan selfcare?

Wat leggen vrouwen de lat toch hoog! 

Ja hoor, we zitten nog middenin “corona-tijd” en wat zijn we toch ongelooflijk hard voor onszelf. Normaal gesproken hebben we al een super druk leven, laat staan in een tijd dat alles net even anders gaat. Als ik voor mezelf spreek: Werkende moeder, met een gezin waarbij iedereen regelmatig sport en we hebben ook nog een hond. Huishouden is grotendeels mijn taak, manlief werkt de hele week (ik overigens bijna 4 dagen), maar ik ben meer thuis, dus dat is handig zo. Koken vind ik erg leuk, dus doe het ook het liefst zelf. En de kinderen, die zijn gewend dat het aanspreekpunt mama is, dus lopen om papa heen naar mama als er wat geregeld moet worden. Ik denk dat het niet een heel ongebruikelijke situatie is in Nederland, maar het mag wel anders, toch? 

Nou ben ik op zich helemaal vóór een gelijke behandeling van mannen en vrouwen (een gelijk salaris, zelfde baankans, evenveel respect op straat, etc.), maar ik ben toch ook van mening dat we gewoon echt anders zijn, met onze eigen kwaliteiten en mankementen. Biologisch, hormonaal en organisatorisch zijn we echt anders! Dus waarom moeten we dan zonodig hetzelfde bereiken, denken, doen en willen? Vooral dat laatste is ook nog maar de vraag. Want als ik kijk naar hoe veel mannen in het leven/gezin staan en hoe veel vrouwen dat ervaren zit daar een enorm verschil in. Tenminste….dat horen wij veel terug tijdens onze consulten.  

Even lekker stigmatiseren:

Mannen staan in het centrum van hun eigen universum, daar draait alles omheen. Zij kiezen een baan die ze willen en doen dat meestal nog steeds full-time. Als een man 4 dagen gaat werken om een dag voor de kinderen te zorgen dan “heeft hij dat goed geregeld”. Meestal sporten ze met vrienden of fietsen in het weekend met een groep op de wielrenfiets. Om onderweg nog even lekker te lunchen en vervolgens (na een halve dag van huis te zijn geweest) heerlijk voldaan weer terug naar huis te keren. Als ze thuis zijn dan zorgen ze dat hun klusjes gedaan zijn, maar stoppen op tijd om even te ontspannen. Ook op de werkdag lukt het ze vaak om even tijd te nemen om koffie te drinken en een wandeling in de pauze te maken. 

Vrouwen daarentegen draaien in het universum van de mannen mee. En proberen daarbij heel hard om vooral niet uit de bocht te vliegen. Meestal werken ze 3 dagen (dat is niet voldoende om iemand het huishouden te laten doen, maar te veel om het allemaal zelf te doen). Als een vrouw 4 dagen werkt naast een gezin dan werkt ze te hard “zo zo, werk jij víer dagen?”. Op de dagen dat ze dan vrij is probeert ze heel hard te rennen om alles gedaan te krijgen wat ze “moet” doen: schoonmaken, sporten, boodschappen halen, een gezonde maaltijd op tafel zetten, kinderen op tijd uit school halen, nog even een check bij (schoon)ouders doen, hond naar de dierenarts, was strijken en oh, ik moet eigenlijk nog eten…… Tijd voor pauze is er vaak niet en wordt minder belangrijk gevonden dan alles eerst afmaken “anders hebben we het nog niet verdient”. 

Herkenbaar?

Bij veel gezinnen gaat het natuurlijk gepaard met heel veel liefde en gezelligheid, maar het is wel een patroon dat we regelmatig tegenkomen. Waar zit het grote verschil nou in? Dat is moeilijk te benoemen natuurlijk. Ik denk zelf dat het het een mix is van maatschappelijke verwachting en dat wij (vrouwen) dit laten gebeuren.  

Maatschappelijke verwachting

Van kleins af aan wordt ons een verwachting aangeleerd die helemaal niet geëmancipeerd is. Meisje spelen met poppen en dragen rokjes, jongens voetballen en dragen broeken. Gelukkig mag je tegenwoordig wat meer je eigen ding doen, maar oh wee als je te ver uit het plaatje stapt, dat is voor veel mensen nog steeds een lastig te verwerken en te accepteren. Voorbeeld: Zoontje (3 jaar) heeft een rokje aanhad in een winkel, waarop een moeder tegen haar dochter zegt: “kijk dat meisje heeft kort haar, dat is leuk” (plaatje => dit past nog net). Op de reactie “nee, het is een jongentje met een rokje aan” (kortsluiting => stilte “oh jee, is dit jongetje homo, of transgender, oh dat moet ik ok vinden, jeetje wat ingewikkeld”). Maar nee hoor, dit jongetje had gewoon een rokje aan, want dat zit lekker. Als we het overigens een kilt noemen, dan past het weer wel in een plaatje…… 

Maar we doen het ook zelf, want voordat mannen (of de kinderen) vaak de kans krijgen om iets zelf te regelen hebben we het ze niet eens gevraagd (of de ruimte gegeven om het op hun eigen manier te doen) en alles al voor elkaar, en oh ja de dingen die erna kwamen ook alvast voor ze klaargezet. Daar kun je natuurlijk mee stoppen! Je kunt natuurlijk eens even rustig gaan zitten en bedenken wat je graag wilt dat er gebeurt, en of het reëel is om dat allemaal vandaag te (willen) doen. Vindt je je baan nog wel leuk? Heb je het idee dat je salaris klopt bij wat je doet? Sport je omdat je het fijn vindt of omdat het moet? Heb je veel afspraken omdat je daar zin in hebt?

Ik zal je zeggen in het begin is dat erg lastig, selfcare. Loslaten, anderen het zelf laten doen en nee zeggen, kan heel moeilijk zijn. Maar als je dan eenmaal zo ver bent dat het lukt, dan kun je ook genieten van het feit dat je “maar” 3 dagen werkt en je eigen tijd kan indelen om andere dingen te doen. De tijd die jij overdag lekker met de hond naar het bos gaat of dat je op de koffie gaat bij een vriendin, die tijd maak je de rest van de dag echt wel goed. En als het niet lukt, dan niet. Dat is geen mislukte dag! Het is gewoon niet gelukt. Als je rust neemt, geniet er dan ook van! Ga niet gefrustreerd met een kop thee zitten omdat je pauze “moet” houden of omdat “je het verdient” maar omdat je daar zin in hebt. Doe het klusje dat je vandaag wilt doen en zet lekker de radio aan.  

Social media

Kijk ook vooral niet op alle social media kanalen hoe leuk en gezellig het bij anderen is, maar bepaal je eigen kaders en verwachtingen, dan zit je altijd goed. Dus gebruik deze “corona-tijd” nog even om voor jezelf keuzes te maken en bereid jezelf en je gezin voor op de verwachtingen die er straks weer zijn als we “weer kunnen”. Maak afspraken thuis die er nog niet waren en houd jezelf ook aan die afspraken, want als je jezelf (je grenzen, waardes en normen) niet serieus neemt, waarom zou iemand anders het dan doen.

Stel jij een reëel doel?

Stel jij een reëel doel?

Soms moet je gewoon een grotere broek kopen….!

Als mensen bij ons binnenkomen hebben ze vaak een bepaald doel voor ogen: “Ik wil 15 kg afvallen”. Zo stellig als ze binnenkomen, zo twijfelachtig zijn ze als ik uitleg dat ik gewicht eigenlijk helemaal niet interessant vind. Want uit het gesprek blijkt dan vaak dat ze eigenlijk helemaal niet die 15 kg willen afvallen, maar een slanker of gezonder lichaam willen hebben. En het beeld dat ze hebben van een slanker en gezonder lichaam is waarschijnlijk het beeld dat ze kennen van toen ze 15 kg lichter waren. Hiernaast is dat meestal ook niet alleen 15 kg geleden, maar zijn er inmiddels ook wat (stressvolle) jaren verstreken die gepaard gingen met een andere levensstijl dan toen ze nog 15 kg lichter waren. Lang verhaal kort: afvallen is bij ons niet een doel op zich, maar meer een gevolg van.

Wat mensen ook vaak vergeten is dat het veranderen van je levensstijl (en dus je uiterlijk en gezondheid) tijd kost en veel geduld. Het figuur/gewicht dat je nu hebt is er niet in 2 maanden aangevlogen, dus het kan er (meestal) ook niet in 2 maanden weer af. Goed voor jezelf zorgen is namelijk iets dat je doet voor de rest van je leven en niet om de weegschaal te zien aftellen tot een maatschappelijk geaccepteerd getal. Het begint met het maken van de keuze om voor jezelf te kiezen met alle consequenties die daarbij horen, en dan wordt het ingewikkeld.

Even terug naar die weegschaal, want wat zegt dat getal nou eigenlijk? Helemaal niet zoveel namelijk. Als we kijken naar hoe je lichaamsgewicht is opgebouwd, dan is gewicht een heel raar instrument om te gebruiken als je wilt bepalen of je slanker bent dan eerst en al helemaal of je gezonder bent dan eerst. Wij zien genoeg voorbeelden van hele gezonde mensen met een hoger lichaamsgewicht en hele lichte mensen die vreselijk ongezond zijn. Je lichaamsgewicht is opgebouwd uit alles wat je de hele dag met je meedraagt: spieren, organen, vocht, darminhoud, je vorige maaltijd, hersenen, botmassa en oh ja ook vet. Het gedeelte dat je aan vetten met je meedraagt is dus een gedeelte van het gewicht dat je op de weegschaal terug ziet, maar vet is niet eens het eerste dat je verliest aan gewicht als je minder weegt. Volg je me nog?

Stel je verliest in één week 2 kg lichaamsgewicht. Je hebt niet veel anders gedaan, maar bent vooral “heel streng voor jezelf geweest” door veel te weinig te eten. Het is heel waarschijnlijk dat je geen 2 kg vet bent verloren, maar wel vocht en spiermassa kwijt bent en dat je minder maag/darminhoud hebt (omdat je simpelweg minder hebt gegeten). Als je daadwerkelijk 2 kg vet wilt verliezen moet je, naast dat je voldoende voedingsstoffen binnenkrijgt om gezond te blijven, ook nog eens ca. 14.000 kcal méér verbranden dat wat je eet, dat lijkt me in een week vrij veel. Dus dit gewicht ben je helaas niet kwijt in vet, maar (naast dat je je waarschijnlijk belabbert voelt na zo’n week) heb je  ontzettend roofbouw gepleegd op je lichaam! 

Als we niet meer mogen wegen, wat is dan wél een goed idee? Als je weet dat spiermassa per kg een kleiner volume heeft dan vet* dan begrijp je dat het veel zinvoller is om te kijken naar bijv. buikomvang of gewoon hoe je kleding zit. Als je met een gezond voedingspatroon en een realistisch beweegpatroon aan de slag gaat, en daarnaast probeert om je stress te verminderen, voldoende te ontspannen en te slapen, geen alcohol of tabak gebruikt ben je goed bezig. Op een goede basis van voldoende voedingsstoffen kan je lichaam namelijk op volle toeren draaien en voor je aan het werk om dat teveel aan volume wat je hebt gekregen te verminderen. Want dat is het hè!? Mensen willen niet per se gewicht kwijt, ze willen weer in hun kleding passen en tevreden kunnen zijn over hun spiegelbeeld. Hoe vervelend is het dan dat je niet tevreden bent over jezelf en daar ook nog eens aan herinnert wordt doordat je de hele dag in te strakke kleding loopt? 

Dus mijn tip is om vooral de weegschaal lekker bij het grof vuil te zetten, en voor nu kleding te kopen in een maat die wèl past. Niet dat je je doelen om slanker en gezonder te worden uit het raam moet gooien, maar wel om jezelf goed te voelen terwijl je daar naartoe werkt. Het is een traject dat lang kan duren en waar veel wilskracht voor nodig kan zijn, dus je maakt het jezelf veel makkelijker als je niet de hele dag het gevoel hebt dat je een broek van je tienerdochter aan getrokken hebt. Weet dat je goed op weg bent, dat je je best doet. Lach naar jezelf in de spiegel en straal! Dan ga je graag naar buiten om lekker te wandelen, mensen op te zoeken en ondertussen gezonde keuzes maken waar nodig. Uiteindelijk zal echt je vetmassa verminderen en je oude kleding wel weer passen, maar hoe lang dat duurt weet niemand van te voren.

* 1 kg spier is ongeveer 0,9 liter en een kg vet is ongeveer 1,1 liter

BRAVO deel 5: Ontspanning (en slaap)

Ontspanning en slaap worden hier bewust apart benoemd. Het is namelijk zo dat we deze twee dingen door de dag heen anders benutten en het andere dingen voor ons lichaam doet. Hoe dat zit? Dat legt Ilse je uit:

“Ontspanning is vooral een bewuste mentale rust en slapen is vooral een onbewuste lichamelijke rust. Voor onze gezondheid is het van belang om van zowel slaap als van ontspanning voldoende te krijgen.

Ontspanning

Hoeveel je er van nodig hebt en hoe jij jezelf kan ontspannen is per persoon heel verschillend. Het verschilt bij een persoon soms ook van dag tot dag. De één gaat met een goed boek op de bank zitten, de ander duikt juist de sportschool in. Het feit dat je iets kiest waar je blij van wordt is dan ook heel belangrijk.

Zelf doe ik regelmatig aan yoga en meditatie. Dit vind ik een heerlijke manier om mijn hoofd leeg te maken en om weer echt even een verbinding te maken met mijn lijf. Even voelen hoe het er met mijn lichaam voor staat en de spanningen loslaten die zich (vanzelfsprekend) opbouwen in mijn drukke leven. Een bekend gezegde vanuit de yoga is dan ook: “Heb je genoeg tijd doe dan elke dag een half uur aan yoga, heb je géén tijd dan elke dag een uur”.

Belangrijk


Ontspanning voor je hoofd, oftewel het ontladen van stress, is héél erg belangrijk. Door iets te doen dat je graag doet kun je namelijk weer opladen voor de dagen die nog moeten komen. Het is dan ook voor de ontspanning totaal zinloos om iets te gaan doen waar je geen zin in hebt. Uiteraard zijn er situaties te bedenken waarbij je van te voren geen zin had om te gaan, maar dat het achteraf gezien toch erg leuk en fijn was. Goed dat je bent gegaan en daar heb je dus wel wat aan gehad.

Ook zijn er dingen die je echt niet leuk vindt om te doen, maar waarvan je vindt dat je het moet doen omdat het “zo gezond is”. Dat heb ik met hardlopen, daar vind ik dus echt helemaal niks aan! Ik heb het meerdere keren geprobeerd, maar nee, het is echt niks voor mij. Ik ben er dus uiteindelijk mee opgehouden en ga het ook niet snel meer doen.

Als je namelijk iets MOET doen waar je niet zoveel zin in hebt, dan laad je er niet echt van op, dan kost het alleen maar energie, dus het is géén ontspanning! Het doel van ontspannen is dat het stress wegneemt en geen extra stress toevoegt. In onze maatschappij moet je eigenlijk overal aan meedoen en alles leuk vinden, maar om met de woorden van mijn zus te spreken: “Geen zin is óók een goede reden om iets niet te doen”.

Slapen

Ik vind het echt heerlijk om te slapen! Het liefst ga ik om 22:00 in bed liggen, lees nog even of kijk tv en ga dan rond 22:30, soms 23:00 slapen. Ik weet dat als ik me het best voel als ik elke nacht tenminste 7 uur slaap. Ook ben ik dan het gezelligst. Het liefst sta ik ongeveer elke dag om dezelfde tijd op. Maar ja, ik heb een druk leven en daar past het soms niet helemaal bij om er op tijd in te liggen.

Ik heb ook wel eens dagen dat ik, wanneer ik eindelijk op de bank plof, ook geen zin heb om meteen het bed in te duiken. Dan heb ik lopen hollen (voor de kinderen, de hond, het huishouden, werk, sporten, etc.). Ik wil dan nog even bijpraten met mijn man, gezellig bellen met een goede vriend of een leuk programma op tv kijken. En als ik daar dan eenmaal zit, dan is het soms best lastig om mezelf streng toe te spreken en netjes naar bed te gaan. Op zich natuurlijk helemaal niet erg, af en toe.

De volgende ochtend merk ik het alleen wel meteen als ik een keer niet voldoende heb geslapen. Zo heb ik dan die ochtend wat spierpijn, beetje last van mijn rug, ben ik nog slaperig of ik heb een kanon van een ochtendhumeur. Dus al met al doe ik niet alleen mezelf een plezier, maar ook de rest van mijn gezin, als ik op tijd in mijn bed lig. Te weinig slapen zorgt op de lange termijn namelijk niet alleen voor een minder gezellige moeder in de ochtend. Het kan ook slechte effecten hebben voor je gezondheid.

Wat zijn die effecten dan?

Genoeg goede slaap houdt je hersenen gezond. Dit zorgt voor een betere concentratie, alertheid en je mogelijkheid tot leren en te onthouden wordt beter. Structureel te weinig of slecht slapen kan het ontwikkelen van o.a. hart- en vaatziekten (zoals hoge bloeddruk), diabetes en overgewicht in de hand werken. En niet onbelangrijk te weinig slapen kan zorgen voor een lager libido.”

Dus zorg ervoor dat je van slapen een prioriteit maakt en dat je elke dag even kunt ontspannen. Dat is een goede manier om je lichaam te helpen gezond te blijven.

Tips:

  • Zorg voor een rustige en donkere slaapkamer.
  • Doe tenminste een uur voor het slapen alleen nog ontspannende activiteiten, zoals lezen en laat beeldschermen weg uit de slaapkamer.
  • Vermijd cafeïne- en alcoholhoudende dranken enkele uren voor het slapen gaan.
  • Las overdag een piekermoment in om oplossingen te bedenken voor problemen.
  • Beweeg en sport regelmatig, maar liever niet te laat op de avond.
  • Kies bewust voor activiteiten waar je energie van krijgt, of dat nou sporten is, haken of op visite gaan.
  • Zorg overdag voor een omgeving met voldoende licht.
  • Vermijd dutjes of powernaps overdag.
  • Probeer iedere dag op dezelfde tijd op te staan, ook in het weekend.
0